Vandaag precies een jaar geleden. Was ze 1 1/2 uur oud. Lag ik moe maar voldaan met dat ienieminie mensje in mijn armen op bed. En Sem die verliefd over het bolletje van zijn zusje aaide. En nu is ze dan al weer een jaar! Wat is de tijd gevlogen!
Vanochtend deed ze eerste “hoera” al in bed en ze vind de slingers geweldig. Op naar een super feestdag. Ben benieuwd hoe ze alles vind.
Pffff, nooit geen baby meer. Ben er net zo blij om als verdrietig. Mooie meid!

Nou ja zeg, zo ben je benieuwd wanneer ze haar eerste stapjes zal gaan zetten en een dag later zijn ze een feit. Als we haar uitdagen door los te gaan staan en dan vlak voor haar gaan zitten en aanmoedigen, kan ze een pas of 4 los lopen. Gisterenochtend was het een pasje tijdens een soort vrije val in je armen,hihi. Maar vanmiddag heeft ze heel vaak een pas of 4 gelopen naar ons toe. Nu nog even afwachten wanneer ze het vanuit haar zelf gaat doen maar ze vind dit ook zo super leuk om te doen dat ze er vast niet al te lang mee wacht. Vanaf het moment dat ze de wandel naar je toe gaat inzetten moet ze hard op lachen en ze blijft het proberen. Totaal niet bang of onzeker. Toppertje!

Ik was lekker aan de wandel met mijn krukje, maar toen ik naar mama toe liep om haar eens lekker te plagen terwijl ze achter haar laptop zat. Botste ik tegen de bank en kon ik niet verder. Nu kon ik niet even lekker op haar toetsenbord rammen. En toen in eens bedacht ik. Als ik tot op de 3de tree van de trap kan klimmen dan kan ik dat misschien ook wel op de bank. En ja hoor. Ik deed 1 poging en het luktte meteen. Via het krukje kon ik zo de bank op. Mama vond het niet zo’n goed idee maar ik ben echt trots hoor op mezelf. Dus misschien een tip voor mijn verjaardag, een helm!

Jeetje zeg, vorig jaar om deze tijd zat ik hoogzwanger in de verbouwing van de zolder. Was het overal een bende, het was warm en keek ik dvd tjes op mijn bed op klossen. Ik wilde dat ze nog een heel tijdje bleef zitten en tegelijkertijd kon ik niet wachten tot ze er was. En kijk nu. Ze is al weer bijna 1 jaar! Voor de 100ste keer en opnieuw cliché maar het gaat zoooooooo hard. Ik had voorgenomen om zo bewust stil te staan bij alles en te genieten van dit laatste kleine kloontje van ons samen. En toch is het me weer door de vingers geglipt. Inmiddels zijn we aan de voorbereidingen begonnen voor haar verjaardag. Ik heb net als voor Sem een speciale verjaardagsslinger voor Lynn besteld, uitnodigingen gemaakt en enigzins bedacht wat ik voor taart en cupcakes ga maken. Dat wordt nog een mega project maar haar 1ste verjaardag is natuurlijk ook wel bijzonder. Van baby naar dreumes wat een sprong weer.

En groot wordt ze. Nog altijd volop in ontwikkeling. Zeker als ik het vorige verhaaltje terug lees. Vorige maand kon ze zich voor het eerst optrekken. Nu gaat ze overal staan, kan gaan staan zonder zich echt op te trekken. Ze gaat staan bij muren en deuren. Ze kan nu langs alles lopen en oversteken van bijvoorbeeld de tafel naar de bank en naar speelgoed en stoelen. Ze loopt nu goed achter haar loopkar en staat regelmatig helemaal los. Kruipen doet ze nu normaal ipv van half kontschuiven. Ze heeft toch door dat dat een stuk soepeler en dus sneller gaat. En ze begint te klimmen. Opstakeles gaat ze graag overheen, de hoge drempel naar buiten is geen probleem en ik vond haar gisteren op de eerste tree van de trap op weg naar boven. Ja nog even en dan zijn haar eerste stapjes echt een feit.
Ik durf het bijna niet te hardop te zeggen maar ook het slapen gaat stukken beter de laatste tijd. Heel wat nachten achter elkaar doorgeslapen en een paar nachtjes maar 1 keer voor een speen. Ze blijkt heerlijk te slapen op haar buik! We stoptte haar altijd lekker strak in om te voorkomen dat ze ging dwalen door haar bed en steeds haar speen en poppie kwijt raaktte maar ze blijk juist lekker op haar buik te slapen. Dus waarschijnlijk werd ze daarom zo vaak wakker en sliep ze onrustig. Ze kon geen kant op. Tenminste ik hoop dan maar natuurlijk dat dit het bleek te zijn. zou toch fijn zijn om na een jaar weer een beetje nachtrust terug te krijgen.
Eten en drinken is nog altijd heel erg wisselend. Ze eet ‘s avonds eigenlijk altijd goed. Gewoon stukjes en als het even kan ook echt gewoon met ons mee. Brood lust ze meestal ook wel maar fruit is nog altijd niet favoriet. De ene dag eet ze als een gek de andere dag geen hap. Ik ben overdag gestopt met de fles. Daar vind ik haar echt te groot voor worden. ‘s ochtends een bord pap die er altijd wel in gaat en voor de rest alles uit een tuitbeker. Alleen voor het slapen gaan krijgt ze haar fles. En die kleine stinkerd wacht volgens mij gewoon tot dan. Ondanks dat ze goed uit een tuitbeker kan drinken weigerd ze na een paar slokken en tankt ‘s avonds na een complete maaltijd en toetje een hele fles leeg. Ach het zal vanzelf wel komen, terug naar de fles de hele dag gaan we niet dus wie het langste volhoud Het is trouwens wel een enorme lekkerbek. Een ijsje vind ze onweerstaanbaar. Het is echt zo grappig om te zien hoe lekker ze dat vind. Ze valt echt aan op elke hap die ze aangeboden krijgt. Van het weekend waren we naar de kermis en hadden een grote zak suikerspin gekocht voor thuis en ook die vond ze erg lekker. En na een warme prak at ze gerust nog een hele pannenkoek met ons mee. Snoepkont!

Verder nog nieuws??? Ehm…ik begonnen met de topklas opleiding van mijn werkgever. Ik heb inmiddels de eerste lesdag achter de rug en ben druk bezig met opdrachten maken, leren, voorbereiden en mijn portfolio opzetten. Het is echt bergen werk en heb er al uren in zitten. Maar het is het wel waard hoor. Het is een grote opstap en pré voor wanneer ik in de toekomst meer wil als op de groep staan en alle leerstof moet je terug brengen naar jezelf en dat is heel erg verhelderend en leerzaam. Het is enorme investering maar het is het nu al waard. Ik heb mijn haar helemaal gekortwiekt. Ik was dat lange haar zat. Ik deed het niet in een staart, stak het niet op. Deed het alleen maar achter mijn oren dus heb die slierten er af laten knippen. Helemaal blij met mijn nieuwe coupe. En mijn permanente eyeliners laten zetten. Ook daar geen seconde spijt van. Wat is het mooi en natuurlijk geworden en heel erg makkelijk!
Niels is klaar natuurlijk met zijn studie dus geniet van mijn blokken. Hij is samen met mijn vader begonnen met het afmaken van de zolder. De hal voor Sems kamer. Die was echt nog altijd skeletbouw-kaal zeg maar dus ze zijn druk bezig om die af te timmeren. We hebben ook een bestelling klaar staan voor de tuin en bezig om een goede vakman te vinden om de tuin aan te leggen. Echt de hele achtertuin gaat eruit. Tegels, beplanting alles. Daarna wordt alles opgehoogd en geheel bestraat. Er komt een mooie hoekbank / set en Niels wil graag echt een grote bbq of buitenkeuken. Oftewel grootse plannen, ben benieuwd hoe mooi het wordt. Volgende week is het voor het eerst in 6 jaar, vrijdag 13 Mei. Ons trouwdag! We gaan lekker een dag naar Den Bosch om flink te shoppen en daarna lekker eten, bioscoopje en overnachting in hotel om het te vieren.

En Sem, mijn kleine, grote knul. Haalt regelmatig het bloed onder onze nagels vandaan, is brutaal en tegendraads, wijs en toch nog zo klein af en toe. Ach hoeveel ik over hem mopperen kan hij blijft toch mijn liefie. Het gaat zo hard met hem nu hij op school zit. hij heeft al weer bijna zijn eerste jaar erop zitten en wat heeft hij veel geleerd. Hij is zo bizar gek van Lynn, zo mooi om te zien hoe dol die 2 op elkaar zijn. 2 weken terug heeft hij zijn felbegeerde walvis diploma gehaald met zwemles en gaat nu heel langzaam richting het laatste groepje voor hij door mag voor zijn A diploma. Hij is met dit weer bijna alleen maar buiten en fiets tegenwoordig echt mee in het verkeer en kan hele afstanden afleggen. Het gaat echt heel goed met hem!

weer helemaal op de hoogte allemaal! Foto’s en verlanglijstje van Lynn volgen nog later. Op naar haar verjaardagsverhaal!

10 maanden en 1 week oud en ons kleine troeltje heeft uitgevonden dat ze kan gaan staan. Het begon vanmiddag bij een grote doos. Daar zette ze haar handjes op en ging toen keurig op haar voetjes staan. Ze was al een tijdje bezig met oefenen en kon de afgelopen 2 weken wel steeds 1 voetje onder d’r zetten maar ze had nog niet uitgevonden dat ze de andere ook bij moest zetten. Maar vandaag bij die doos luktte het en bleef ze het doen. Na het in bad gaan en eten mocht ze nog even in de box spelen en zowaar stond ze daar in eens helemaal recht op. Grote meid! Weer een stapje verder. En over stapjes gesproken. Dat is in eens gewoon de eerst volgende mijlpaal. Haar eerste stapjes. Wat heeft ze spurt gemaakt in haar ontwikkeling de laatste weken. 2 maanden terug kon ze nog niks anders als op haar kontje zitten. Aan 2 handjes zet ze sinds vorige week ook echt stapjes vooruit. Zou ze dan toch net als haar broer rond haar eerste verjaardag haar eerste losse stapjes zetten?

Het kleine spookie is verder heel gefrustreerd. Ze heeft uitgevonden dat er meer is achter een deur en daarom wil ze er maar al te graag door. Een deur die open gaat zorgt voor een waren kruiprace en als die deur weer dicht gaat, gaat de sirene af. Witheet wordt ze er van. Ook kastdeurtjes krijgt ze open maar oh wee als het haar even niet lukt. Brullen!!!
Haar klanken zijn ook flink uitgebreid. Ze komt verder als “ba en da” ze echt aan het babybrabbelen met een hele variatie aan klinkers, oerkreten, grommen, gillen en neplachen.
Op het kdv nog flink geschrokken. Ik zag toevallig hoe een knulletje van 1 haar flink aan het bijten was. Lynn lag echt dubbelgevouwen met haar hoofd op haar voetjes, terwijl dat ventje boven op haar zat en haar achter elkaar aan het bijten was. Ben echt naar binnengestormd, heb dat joch van haar afgetrokken en een zwieper over de vloer gegeven ( helaas niks geraakt ) en toen mijn hysterisch meissie getroost. Toen we haar rompertje uittrokken had ze 3 bijtwonden op haar rug. Het is zo hard gegaan dat ze ook 3 flinke bloeduitstortingen had en de grootste was ook helemaal geschaafd. Als ze geen 2 lagen kleding aan had gehad dan had hij haar echt opengebeten. Het was echt zo zielig. Zij had er na het troosten niets meer van maar het beeld van mijn brullende meisje met zo’n grote knul op d’r terwijl ze helemaal niets kon doen , staat nog haarscherp voor mijn ogen. Ach ook dat zal vast wel slijten.

Verder slapen we nog altijd waardeloos. Soms redden we een nacht tot een uur of 5. Andere keren komt ze 1 of 2 of 3 of 4 x voor een speentje. Er is geen pijl op te trekken. De laatste tijd wordt ze ‘s ochtends heel vroeg wakker en gaat ze spoken om vervolgens in slaap te vallen als wij eruit moeten en dan heerlijk tot half 10 te pitten. En wij dus op ons tandvlees gaan werken. Ze drinkt nog altijd geen sap, toetjes minimaal, fruit wisselen en ook al het andere eten is sinds een paar dagen niet zo in trek. Er zit weer wat te broeien denk ik. Wat een tropentijd is dit toch! We gaan wel zien wat het is geweest. Tandjes of weer een nieuwe sprong? Ik houd jullie op de hoogte!

Oh ja ik heb op het werk een cursus babygebaren voor horende kindjes gehad. Het was echt super leuk! Kindjes die nog niet kunnen praten kunnen zo al maanden eerder zelf communiceren, zelf aangeven wat ze willen / bedoelen. Dat scheelt frustratie en huilen en bevorderd juist de ontwikkeling van praten omdat we doordat we ze eerder begrijpen ze postief stimuleren en ze eerder pogingen ondernemen om behalve de gebaren ook de klanken mee te maken. Voor die tijd kunnen ze door het maken van gebaren die ook echt uit de nederlandse gebarentaal komen, duidelijk maken wat ze bedoelen. Omdat de motoriek van de mond minder snel ontwikkeld als de grove motoriek van de handen kunnen kleintjes vanaf een maand of 8 a 10 zelf al gebaren na doen. Eigenlijk het zelf als zwaaien, klappen en hoera. Het is allemaal een aangeleerd gebaar. Ik vond het zo leuk en het idee erachter zo gaaf dat ik direct aan het gebaren ben geslagen voor Lynn. Dus niet complete zinnen maar duidelijk kernwoorden als : schone luier, slapen, eten, drinken, spelen, zitten, in bad, maar ook sorry, dank je wel etc. Binnen 4 tot 8 weken zou ze het eerste gebaar zelf kunnen maken dus ik ben heel benieuwd of het gaat werken.

Met 9 1/2 maand heeft kleine Lynnie weer een mijlpaal bereikt! Toen ik vanmiddag thuis kwam van het werk zag ik mijn klein meissie op handen en knietjes door de kamer gaan. Ze kan kruipen! Ze heeft dus het tijgeren over geslagen en komt nu keurig vooruit zoals het hoort. Geen wonder dat ze niet zo happy was de afgelopen 2 weken er is zoveel gebeurd. Tandjes gekregen, zelf kunnen gaan zitten en vandaag dus kruipen. Wat wordt ze groot!

Ja, opeens gaat het in een stroomversnelling. Onze kleine luilak leert elke dag iets bij. Sinds dit weekend heeft ze goed door hoe ze van buikliggen zelf kan gaan zitten. Dat scheelt een hoop drama als ze per ongeluk op haar buik beland. Door die verandering zit ze ook vaak op handen en knietjes. Soms schuift ze ook al haar knietjes naar voren maar ze snapt nog niet dat ze haar handjes mee moet verplaatsen dus het blijft bij wiebelen maar er zit weer vooruitgang in. Ook optrekken is helemaal in. Maar ook daar begrijpt ze niet dat ze haar voeten onder zich moet trekken. Het begin is er, de rest komt vanzelf. Knappe meid!

Hij lag al op de loer dus het was een kwestie van dagen en vandaag is ie dan officieel door. Ze kwijlt als een gek en is ook echt een beetje zielig heel de dag. Maar ach als er zoiets gebeurd dan mag je best een beetje piepen. Verder nog niets te bekennen boven dus het zal nu wel weer even rustig worden denk ik. Hopelijk gaat ze nu dan focussen op het kruipen want daar wordt ik wel echt gek van. Ze kan nu van zit naar liggen en dat doet ze dus vrijwel direct en dan mopperen dat ze op haar buik ligt en nergens meer bij kan. Dus kruipen meissie, you go girl!!!!

Ja, eindelijk met 9 maanden en 2 weken oud heeft ze dan eindelijk haar eerste tandje. Heer ondertandje rechts is door en het tweede tandje er naast ligt aan de oppervlakte dus dat is een kwestie van een weekje en dan is ie ook door. Hoor blij kun je zijn? Het is toch weer een mijlpaal!

Onze kleine dame is al weer 9 maanden. Haar eerste verjaardag komt al weer in zicht. hoe hard gaat de tijd! Echt niet normaal. Elke dag besef ik weer hoe het voor bij vliegt. Had me zo voor genomen om zo bewust te zijn van alle ontwikkelingen en kort ze maar klein blijft en toch gaat het aan je voorbij. Het zou ook niet goed zijn als je het tegen kon houden maar dit komt nooit meer terug. Het is ons laatste kleintje ( gelukkig ook maar want nog meer slapeloze nachten en we veranderen in zombie’s ) en de babytijd is gewoon al weer bijna voorbij. En als dat nou het ergste was…..Ik meen me te herrinneren dat ik de leeftijd tussen 1 en 2 nog het zwaarst vond dus we hebben nog een leuk jaartje voor de boeg Het is nu eigenlijk al begonnen. Ons “cadeautje” wil namelijk heel veel maar kan nog zo weinig en dat frustreerd haar mateloos. Ze is dan ook op het moment echt helemaal niet gezellig! Ze kan goed zitten en duitk nu binnen 2 seconden over haar voeten heen, ligt vervolgens op haar buik en kan alleen achteruit. De reden waarom ze op haar buik ging liggen, ligt nu dus alleen verder buiten haar bereik en ze komt er niet meer bij in de buurt. Brullen! Zet haar op haar kont en binnen 2 tellen weer exact het zelfde verhaal. Zo ook in de box. Ze wil zich heel graag optrekken maar heeft geen flauw benul dat ze haar voeten onder zich moet zetten. Ze zit dus op haar knieën met volledig uitgestrektte armen, hangend aan de spijlen, verliest dan de kracht en valt met haar hoofd tegen de spijlen aan om als een soort van Droopy in slow motion, langs de spijlen naar beneden af te glijden en ja wel, brullen! Het is om gestoord van te worden. Het enigste wat ze nog leuk vind is op haar buik tussen 100 dominosteentjes van Sem want hoe ze ook draait of schuift er ligt altijd wel een steentje in de buurt om herrie mee te maken op de grond maar ja niet erg geschikt speelgoed voor eentje die alles nog in haar giecheltje stopt. Verder kan ze heel goed zwaaien, nee schudden als je nee zegt, spetteren op commando en heel hard naar voren en achter “wiebelen” op de bank. Het is echt geen gezicht maar zij heeft dikke schik. Zo grappig om te zien. Dus gelukkig kunnen we ook nog regelmatig heel hard om haar lachen.
Sinds we begonnen zijn met tabletjes van VSM tegen onrust en slapeloosheid een paar weken geleden, gaan de nachten wel echt stukken beter. Soms slaapt ze de hele nacht door, andere nachten wordt ze 1 of 2 keer even wakker voor een speen. Beter als elk uur en bij ons in bed slapen dus. Eten en drinken is wisselend. Ze vind fruit nog steeds niet echt lekker en sap en toetjes weigerd ze pertinent. Brood, pap, flessen en avond eten gaan wel eigenlijk altijd erg goed. Vorige week zijn we op het CB geweest en ze was super gegroeid. Ze is nu bijna net zo groot en zwaar als Sem met 1 jaar. Dus ze groeit prima. Is ook wel te zien hoor. Ze heeft nog altijd lekkere spekkies.
Ze gaat nu gezellig mee op de fiets naar school en met Sem in bad in het badstoeltje. Vooral het laatste vind ze helemaal geweldig. Ze is dol op water. We zwemmen saampjes om de week en dat is echt een klein feestje.

Sem heeft nu lekker vakantie. Wat is dat fijn zeg! Geen gehaast met opstaan, geen klok kijken heel de dag, Lynn uit bed trekken etc. Geen zwemles. Heerlijk alle tijd voor alles! Deze week een dagje vrij genomen. Hij gaat 2 dagen naar de buiten schoolse opvang en verder thuis. Hij wilde graag in de vakantie met z’n viertjes zwemmen. Ik heb vrijdag vrij genomen dan gaan we dat eens gezellig doen.
Hij heeft een paar weken terug cito toetsen gehad op school. Die waren goed gegaan dus op school gaat het erg goed. Hij heeft ook eindelijk weer de draait opgepakt met fietsen. Sind shij zijn nieuwe, grotere fiets heeft durfde hij niet meer te fietsen omdat hij niet meer zo goed bij de grond kon maar nu het weer lekkerder weer werd en hij eigenlijk persé zelf naar school wilde fietsen, is hij toch weer gaan oefenen. Echt wat een bikkel is het dan zeg. Hij viel de eerste keren echt om de 10 meter van zijn fiets en standaard bij opstarten en stil staan maar elke keer stond hij weer op en ging gewoon weer verder. Dat terwijl hij echt tanden door zijn lip, builen en schaafwonden viel. Hij ging gewoon door, de kanjer! Nu gaat het heel goed. We zijn al 2 keer naar opa gefietst en dat is toch zo’n 10 minuutjes fietsen met heel wat grote wegen, stoplichten etc.
Hij is ook redelijk makkelijk op het moment. Maar luisteren is nog altijd niet zijn sterkste punt. Hij gaat continu, overal over in discussie en geeft een grote mond. Regelmatig dus vette ruzies hier in huis. We hebben ook tegen hem gezegt dat we strenger gaan zijn als hij niet luisterd en dat vind hij uiteraard helemaal niet leuk. Vanavond was hij echter na een enorme ruzie zo verdrietig dat ik echt samen met hem huilend op de bank heb gezeten. Niels zou hem naar bed brengen, Sem zat achter de pc en wilde liever nog niet. Hij mocht omdat het vakantie was en als hij beloofde om zonder te “maar-en” mee naar boven zou gaan, nog een kwartiertje langer zijn spelletje spelen. Dat beloofde hij zie hij. Maar na een kwartier, zei hij dat de wijzer echt nog niet op zij was en hij dus nog niet hoefde. Dat hij wel mee wilde maar papa eerst nog even moest helpen met het spelletje en hij dan mee zou gaan etc. vervolgens ging hij er vandoor toen niels hem mee wilde nemen en verstoptte hij zich boven toen hij moest tanden poetsen. Niels had dus al gewaarschuwd. Beneden al gezegt dat hij deze afspraak niet meer zou maken omdat hij zich er niet aan hield, boven dat hij niet meer zou voorlezen omdat hij niet wilde luisteren en vervolgens had hij zo’n grote mond dat ook het nog even een filmpie kijken, niet meer mocht. Resultaat, Niels wit heet en Sem hysterisch. Oh als hij het nou eens zou leren!!!!! Na 5 minuten kwam hij huilend beneden sorry zeggen en toen kwam het. “ik wil jullie opvrolijken zodat jullie niet meer zo streng voor mij zijn” Sem, als jij goed luisterd dan zijn we niet zo streng voor je” Ja, maar ik wil jullie echt heel erg opvrolijken zodat jullie niet meer boos zijn, ik wil een mooi cadeau voor jullie kopen, maar ik heb geen geeeeeeeeeeeeeeeeeeeld” Echt intens verdrietig. Hij voelde het echt zo. Hij denkt als ik een mooi cadeau koop dan heb ik het goed gemaakt maar dat kan niet want ik heb geen geld dus komt het vast nooit meer goed. Het zal misschien mijn moeder gevoel zijn maar echt mijn hart brak. Mijn kleine mannetje zo verdrietig dat hij niet wist hoe hij het goed moest maken omdat hij het naar zijn idee niet goed kón maken. Heb dus even flink met hem geknuffeld en gezegt dat hij geen cadeau hoeft te kopen en wij het aller blijst zijn als hij lief is en goed luisterd. Dat er geen mooier cadeau bestaat als een lief semmetje en dat we altijd van hem houden hoe stout hij ook is. En toen ging hij luid snikkend verder dat hij geen kindje meer wilde zijn want dat was niet leuk. Hij wilde geen strenge papa en mama en hij wilde niet werken op school, hij wilde ook papa zijn en groot zijn. Ach mannetje toch! Wacht maar, zo makkelijk is het allemaal niet. Maar het blijft een feit dat je dat pas goed beseft als je zelf geen kind meer bent. Maar goed hij was uit eindelijk weer getroost, vertrok zelf weer naar boven en is na wat vrolijk geklets toch in slaap gevallen. Zo makkelijk als deze leeftijd is, zo moeilijk wordt het weer op andere fronten.

En last but not least met ons gaat het ook goed. Niels heeft 2 weken terug zijn officiële diploma opgehaald. Hij is echt helemaal klaar! Hij ad zijn diploma uitreiking in Amsterdam en vond het niet nodig dat daar verder iemand bij was. Aangezien dat soort gelegenheden oersaai zijn, vond hij het zonde als iemand daar voor vrij nam. Dus hij ging wel even dat “papiertje” ophalen en weer weg. Ik heb op de dag zelf met dank aan mijn lieve collega’s toch een paar uurtjes vrij kunnen nemen en heb hem verrast door daar toch bij aanwezig te zijn. Het heeft hem toch zo’n 10 jaar van zijn leven gekost en in die tijd zijn we verhuist, getrouwd en hebben we wat tropenjaren gehad door het krijgen van de kids, flinke verbouwing achter de rug waar hij in gebikkeld heeft en naast zijn drukke baan ook nog eens deze zware studie goed weten af te ronden. Daar hoorde ik toch bij te zijn! Hij was toch wel erg blij dat ik er bij was. En het was idd echt oersaai maar ik blij dat ik er bij was.
Nu is hij weer druk bezig op zolder. Sinds een week voor de geboorte van Lynn en de afronding van Sems kamer is er niets meer gedaan. De hele hal op zolder was dus nog kaal. Vorig weekend heeft hij alles opgeruimd en de plafond balken geschuurd en in de grond verf gezet. Dit weekend gaat hij ze verfen en dan kan hij samen met mijn vader weer verder met de muur opbouwen, plafond maken en vloer leggen. Rustig op de bank zitten is er dus niet bij maar het is wel lekker natuurlijk als dat project ook wordt afgerond.
En ik ben inmiddels, eigenlijk al een paar maanden geheel ontzwangerd. Ik ben lichter als toen ik zwanger werd van Lynn en ach gekke trekjes zal ik altijd blijven houden, daar hebben hormonen al lang niks meer mee te maken,hihi. Binnenkort ga ik de tatoeage die ik al heel lang wil hebben laten zetten. Op mijn onderrug een heel fijn sierlijke tatoeage met daarin de namen van mijn waardevolste bezit Sem en Lynn. En ik ga naar een beautysalon hier in Alphen om mezelf eens goed onder handen te nemen. Het is even kijken wat mijn spaarpotje toe laat maar ik wil vanwege mijn enorm gevoelige huid in mijn gezicht permanente make up laten zetten. Mijn huid reageert heel erg op make up en iets in cremetjes en schoonmaakspullen, waardoor ik ook regelmatig droge eczeemachtige plekken krijg,  dus ik wil graag een permanente eyeliner laten zetten en mijn wimpers verfen en mijn wenkbrauwen laten laseren ( ontharen ) zodat ik ook geen reactie meer heb op epileren. Ja, wensen zat nu nog de jackpot  
Mijn taartenhobby loopt goed. Ik heb de komende paar maandjes wat opdrachten staan voor taarten, cupcakes en een wokshop. Zo kan ik ook mijn hobby leuk uitoefenen en nieuwe spulletjes bekostigen.
Via mijn werk ga ik weer “studeren”. Ik heb me opgegeven voor de topklas van SKON. Is een cursus van een jaar met wat verdieping van het beroep en wat extra’s. Moet dus echt weer een paar dagen naar school, krijg huiswerk, opdrachten en een heuse eind presentatie. Ik heb er wel zin in. Heb tenslotte nooit een spw opleiding gehad en werk al weer 10 jaar voor de SKON dus  het lijkt me erg leuk om te doen. Mama gaat weer aan de studie. Je bent nooit te oud om te leren zeggen ze toch???