Kleine jongetjes worden groot *zucht*. Sinds afgelopen maandag gaat Sem naar school. Wat heeft hij er naar uit gekeken. 2 weken van te voren was hij al aan het aftellen hoe vaak hij nog naar de Blauwe Slak moest en toen echt de de dagen aftellen. En eindelijk was het maandag dan zo ver. Hij was dan ook binnen 2 tellen zijn bed uit en er werd een nieuw record zelf aankleden gevestigd. Zijn vorig record stond op binnen een kwartier en nu binnen 2 minuten. Hoe bedoel je ik kan het wel als ik er zin in heb? Niels bleef voor de gelegenheid ook wat langer thuis die ochtend zodat we hem samen voor het eerst naar school konden brengen. Dus rugzak op en de deur uit. Hij wist nog precies hoe het werktte van het wennen. Bij binnenkomst jasje in de luizenzak, tas in de kast en zijn beker en tussendoortje binnen. Vervolgens zocht hij een plekje uit in de kring en kregen we een dikke kus. Natuurlijk voor het raam nog heel even gezwaaid maar niks geen moeite hoor. Hij was veels te blij dat het zo ver was. Ik heb er dan ook echtgeen moeite mee gehad. Hij was er zo aan toe. De laatste weken liep hij alleen maar te zeuren, druk te doen en was hij enorm brutaal en tegendraads. Dus ook voor ons is het wel fijn dat hij zijn ei weer kwijt kan.
Toen ik hem tussen de middag ophaalde, was het eerste wat hij riep “mama, mag ik na het broodje eten weer terug naar school”. Dat zit wel helemaal goed dus.
Hij komt ook met leuke verhalen thuis over wat hij allemaal gedaan heeft en met wie hij vrienden is geworden. MAar vandaag werd hij er al zat van dat ik er naar vroeg want bij de vraag wat hij allemaal gedaan had kreeg ik deze te horen “mama dat weet je nu toch wel, even werken, even gymen, even een liedje zingen en dan ben je er al weer, niet zo veel vragen hoor” eindigend met een dramatische zucht. Tja dat zal wel even wennen worden dat ik nu al een groot deel van wereldje niet meer zie. Volgens juf Jacqueline doet hij het ook al heel goed. Hij doet mee en luisterd goed ( waarom alleen daar???? ) Dus geen schoolgaan drama’s hier. Zowel Sem als mama zijn helemaal blij.
Het is alleen wel even wennen om de hele dag naar de klok te kijken en 4x op een dag 10 minuten lopen is voor mij ook een complete workout. Ach kan nog wel wat kilo’s en een complete confectiemaat missen dus stevig de pas er in. Ook Lynn was echt even de draad kwijt. Ik moest haar steeds maar weer uit bed vissen na dat ze net lag te slapen omdat het weer haal of breng tijd was. Ze heeft maandag nauwelijks geslapen of ze moest met een volle buik de wagen in. Ook niet fijn natuurlijk. Vandaag ging al weer een stuk beter en zo zal van zelf het ritme er wel in komen.

Met Lynn gaat het nog altijd super! Ze heeft een hele nieuwe serie geluiden uit gevonden. Hoge gilletjes en lage GGGGGG’s. Heerlijk schaterlachen als je gek met haar doet en ook kietelen snapt ze nu. Eerst keek ze dan heel ongemakkelijk maar nu snapt ze de lol er van. In bad gaan alle remmen los. Trek je regenjas maar aan als je er bij staat want met 2 knuistjes te gelijk spat ze het water tot ver over de rand en maar lol hebben. Verder doet ze eigenlijk nog geen bal Sem die kon al lang en breed zijn hoofd omhoog houden in buikligging. MAar wat ik ook probeer, ze doet echtgeen enkele moeite en zet het direct op een brullen. Zal dus wel op mijn kop krijgen volgende week bij het CB maar ach meer als een paar keer per dag met haar oefenen kan ik niet doen. Maakt me ook helemaal niets uit. Laat haar nog maar lekker een beetje klein blijven.
Want groot wordt ze. Ze past met gemak nu al weer maat 62. Haar eerste kleren zijn voor het merendeel al weer verkocht op marktplaats en ook haar wiegje begint te klein te worden. In de nacht wiebelt ze een klein stukje omhoog en als ze dan wat onrustig wordt slaat ze met haar handjes tegen het hoofdeinde aan. Wat een lawaai zeg. Dus ook haar wiegje staat te koop en als die verkocht is gaat ze naar haar ledikantje en dus naar haar eigen kamer.
Vrijdag ook voor het eerst met haar babyzwemmen. Vanwege de vakantie kon ik niet met haar al vroeg beginnen. Ben heel benieuwd hoe ze het vind.

Afgelopen zaterdag ging Niels parachute springen. Eindelijk, na 4 gecancelde pogingen, ging het eindelijk door. Want het was nog zijn verjaardagscadeau van vorig jaar dus er is een jaar overheen gegaan. Zaterdag dus op naar Rotterdam airport, na Lynn voor het eerst te hebben weg gebracht bij opa. Toen Niels in zijn pak ging en instructies kreeg, zijn Sem en ik naar de dropzone gereden. Na een minuut of 10 hoorde we het vliegtuig en verschenen er speldenknopjes in de lucht. Ik was zo slim geweest om aan zijn instructeur waarmee hij de tandemsprong maaktte, te vragen met welke kleur parachute hij sprong. Dus kon ik hem al snel vinden. Zag er wel heel gaaf uit en Niels vond het ook heel erg gaaf. Sem ook. Die was helemaal enthousiast en wilde ook wel uit een vliegtuig springen. Dare devil! Weer een ervaring rijker dus.
En dan last but not least. Met mij gaat ook alles goed Mijn zwangerschapsverlof is officieel nu een week voorbij. Ik heb volgende week en de week daarop nog vakantie en dan is het echt voorbij. Ik heb wel weer heel erg zin om te werken. Ik mis de kindjes en mijn collega’s maar aan de andere kant vind ik het wel moeilijk. Deze periode komt nooit meer terug en alles op mijn werk is veranderd. De 2 collega’s op de groep waar ik mee werktte voor mijn verlof zijn er allebei niet meer en zo’n beetje alle kindjes zijn over naar de peutergroep. Er zijn 7 nieuwe babies. Ook wel weer leuk omdat ik net als hun start en dus niet al maanden gemist heb maar toch is het niet mijn vertrouwde groepie meer. Ach het zal ook wel weer wennen. Ben heel benieuwd ook hoe het zal gaan met de hectiek van halen en brengen van Sem en werken en het huishouden etc. Zal wel druk worden.
Verder nog altijd veels te zwaar, veels te breed en veels te slap. Ben echt een dikke drilpudding. Nog 6,5 kilo, een schort vel en een confectiemaat te gaan voor ik weer de oude ben. Voel me wel goed hoor maar ik heb nog steeds mijn positiebroeken aan. Heb wel wat nieuwe kleding gekocht maar als ik een legging er onder aan trek ben ik een rollade. Baal er stevig van maar bij Sem was het niet anders. Dus nog 9 maanden te gaan en dan zal het toch wel weer bij getrokken zijn. Hoop ik! *zucht*

Zo de rust is wedergekeerd. Zo druk gehad met alle voorbereidingen voor Sems verjaardag en daagjes er op uit + het gewone huishouden etc. Het kwam er gewoon niet van. Inmiddels heel de site weer aan gevuld. Kostte me een hoop tijd om de berg met foto’s er op te krijgen maar weer helemaal up to date nu. Dus daar hoort een verhaaltje bij.
Sem wist precies hoeveel nachtjes het slapen was voor zijn verjaardag . Elke ochtend stond hij op en riep gelijk dat het nu nog maar … nachtjes slapen was en dan “spannnnnnnnend”. Hij leefde dit jaar echt bewust naar zijn verjaardag toe. Toen hij op zijn verjaardag de trap af kwam van zolder begon ik lang zal hij leven te zingen waarop hij heel ongeintresseerd zei “Ik ben al wakker hoor mam”. Of te wel, doe geen moeite. Beneden wel heel enthousiast over de slingers en het tafelkleed. Want het thema dit jaar moest Toy Story zijn. Daarna zijn cadeau uitpakken. Ik schaam me bijna om te vertellen wat hij heeft gekregen. Een full HD flatscreen met ingebouwde dvd speler voor aan de muur in zijn kamer. We hebben lang zitten wikken en wegen. Een step of een tv. Maar met het hete weer keek hij op de portable dvd speler in bed altijd een stukje film omdat hij niet zo makkelijk in slaap kon komen en dat bleef er een beetje in. Ook wij pluktte daar de vruchten van want hij ging graag naar bed en als hij eens om 6 uur wakker werd dan ging hij lekker een filmpje kijken tot het tijd was om op te staan. Dus maar ook voor ons eigen gemak gekozen. Heel ernstig wel een 4 jarige met een flatscreen aan de muur :O Hij vond het ook helemaal leuk maar vroeg daarna wel waar de andere cadeaus waren. Hoe bedoel je geen benul van waarde.
Na een snel ontbijt zijn we met z’n vieren in de auto gestapt voor een 3 uur durende rit naar Plopsa Land België. Maar het was het waard. Wat een gaaf park zeg voor die kids. We hebben ons van opening tot sluitingstijd vermaakt. Sem vond het super. Al werd hij wel aan het einde van de dag de wachtrijen zat en besloot steeds om halverwege de rij weer om te keren. Op de terugweg nog even langs de Mac gereden en het feestje kwam ten einde. Lynn heeft echt de hele dag liggen slapen in de kinderwagen en in de auto dus ook daar geen kind aan gehad.
Afgelopen zaterdag hebben we de verjaardag van Sem en Niels gevierd. Een bizar drukke middag gehad maar wel gezellig. Sem is enorm verwend en ook Niels is niet over geslagen. En eindelijk na 3 avonden vloeken en knutselen had ik eer van mijn werk. De Toy Story taart was een groot succes! Nu wordt er al de hele week met al het nieuwe speelgoed gespeeld. Heerlijk dat hij zich weer even vermaken kan want behalve makkelijk is hij tegenwoordig ook hondsbrutaal en tegendraads. Tijd voor school!

Met Lynn gaat het ook super! 19 Juli heeft ze haar eerste prikken gehad. Het eerste prikje was ze nog wel een bikkel maar bij de tweede was het toch echt brullen. Gelukkig was het na een dikke knuffel weer over. Ze was enorm gegroeid. Weer 5 cm erbij in 4 weken tijd. Ze was nu 61 cm lang en 5555 gram zwaar. Grote meid is het. Met gewicht op de gemiddelde groeilijn en met haar lengte er weer iets boven. Lang en slank. Net als haar moeder (vroeger ) Ze heeft gelukkig geen last er van gehad. Geen pijn in haar beentjes, geen verhoging. Gewoon ‘s nachts heerlijk geslapen. Wel de volgende dag in Plopsa land de hele dag geslapen maar misschien was dat ook wel omdat het zo warm was en ze de hele dag lekker rond gehobbeld werd.
Verder is ze super lief en makkelijk. Zodra ze wakker is en er tegen haar gekletst wordt gaat ze breed lachen en sinds 2 weekjes ook echt een beetje “kletsen” tegen je. En sinds vorige week heeft ze uitgevonden dat ze tegen de speeltjes van de babygym kan meppen. Heeft ze helemaal lol in.  ’S nachts slaapt ze standaard door nu. Ergens tussen 7 en 9 valt ze in slaap tot de volgende ochtend 7. Moet vaak wel vroeg in de ochtend een speentje geven maar dan valt ze weer in slaap. Lekker hoor. Daar knapt een mens van op.

Het gaat zoals jullie kunnen lezen helemaal lekker in huize van Deventer. Nog 3 weekjes rust en dan gaat het gerace van en naar school beginnen en 3 weken later dat alles + 3 dagen werken tussen door. Nog maar even genieten dus van de “rust”.

Vorige week maandag was het zover. De laatste zwemles voor de zomervakantie en tevens de laatste zwemles met de kindjes en leidsters van de Blauwe Slak. Na de zomervakantie gaat mijn kleine ventje naar de basisschool en gaan we hem opgeven voor de reguliere zwemles.
De laatste les bestond uit een parcour door het zwembad met allemaal leuke spelletjes die ze met papa, mama, opa of oma mochten doen. Helaas had Sem niemand om mee te zwemmen van ons omdat Niels mee zou gaan zwemmen. Die had vrij genomen er voor maar de de dag er voor, op het strand zijn bovenbeenspier gescheurd en ik had geen badpak gekocht omdat Niels toch mee zou gaan. Gelukkig mocht hij met juf Kelly zwemmen. Ook opa Henry en oma Ilona kwamen nog even kijken. Tijdens het parcour werden de grote kindjes even apart genomen om echt af te zwemmen voor zilver. Ze moesten naar het diepe bad om daar te laten zien dat ze 2 meter zelf konden zwemmen en van de duikplank het diepe in springen en zelf zwemmen. Toen bleek wel dat mijn stoere knul toch eigenlijk nog maar een klein ventje is want zo zwemmen in het echte diepe blijft toch wel eng maar hij deed het toch maar knap. Wat trots kun je dan weer zijn zeg! Hij heeft bewezen dat hij kan en nam trots zijn diploma in ontvangst.
Met Niels gaat het trouwens ook weer beter. Tijdens een potje ravotten met Sem in zee voelde hij in ene een enorme pijn en een knap en na een bezoek aan de huisartsenpost bleek hij in zijn bovenbeen een spier gescheurd te hebben. Hij is een week thuis geweest en hij heeft nog pijn maar kan al wel weer een beetje normaler lopen. voor het herstel staat 4 tot 6 weken en tegen die tijd zal het ook wel weer goed genezen zijn.

Met Lynn gaat ook alles goed. Van de warmte had ze zelf eigenlijk helemaal geen last. Ze sliep en ze dronk goed. Wel had ze enorme warmteuitslag. Zo erg dat ik echt twijfelde of ze niet allergisch was voor het merk voeding waar ik net naar over was gestapt. Ze had grote rode, pukkelige, schrale en droge vlekken. Ze begonnen in haar gezicht en alle holtes en haar nek etc maar het breiden uit naar haar armen, buik en benen. Maar na veel baden en heel, heel, heel veel smeren met vette goedjes gaat het inmiddels na 2 weken een stuk beter.
Sinds vorige week heeft ze ook het lachen weer ontdekt. Na de 2 keer die ik vorige keer beschreven heb deed ze het een hele tijd niet meer maar nu krijgen we er daelijks wel een paar lachjes uit. Echt om op te vreten. Ook begint ze door te krijgen dat ze zelf ook gelui kan maken. Vooral in de tummytub maakt ze geluidjes. In die emmer wordt haar geluid lekker versterkt dus dat werkt motiverend denk ik. Ach iedereen zingt graag eens een liedje onder de douche vanwege de lekkere akoestiek zo ook zij blijkbaar, hihi.
Buik liggen daar en tegen is ze geen fan van. Ze doet dan ook geen enkele poging om haar koppie omhoog te houden. Ze moppert een paar keer met haar snufferdje in het boxkleed, draait vervolgens haar koppie om en sabbelt op haar vingers probleem opgelost, luie donder! Ach laat haar ook nog maar even een beetje klein blijven. Het gaat toch al snel. Met 6 weken wordt langzaam maatje 62 ook al een feit. Terwijl Sem met 3 maanden nog in 56 zat. Grote meid is het.

Gisteren ook weer echt iets af gesloten voor de rest van mijn leven. Na 6 weken is officieel de kraamtijd voorbij en dat ging gepaard met een laatste  bezoekje aan de verloskundige praktijk “wereldkind”. Nog één keer mijn zwangerschap en bevalling besproken en de eerste weekjes met Lynn. 3 keer feitelijk gezien een “makkie”  Even voor de zekerheid de hechtingen laten controleren. Wil niet net als bij Sem na 9 maanden nog een hersteloperatie onder gaan. Gelukkig bleek, zoals verwacht, alles er mooi en netjes uit te zien en goed geheeld te zijn. Heb ook dit keer totaal geen last van gehad ook niet in de kraamtijd. Ik had voor alle verloskundige een taart gemaakt om ze te bedanken voor de fijne, gezellige en meelevende controle afspraken en hun hulp met het op de wereld zetten van de 2 mooiste mensjes in mijn leven. En met een brok in mijn keel reed ik er vandaan. Nooit meer komt dit terug. Afgesloten voor de rest van mijn leven. Maar het is ook goed zo. Gelukkiger kan ik niet worden. Een heerlijk knulletje en heerlijk meidje. Beiden gezond en meer keus is er niet. We zijn compleet! Wat een rijkdom!

Ik dacht gisteren nog dat het toeval was toen ze breed uit naar me lachtte toen ik tegen haar zat te kletsen maar vanmiddag deed ze het twee keer. Wat een scheetje is ze dan ook weer zeg. Hoe verliefd kun je zijn op je kind!! Hopelijk lukt het me snel om het op de foto te zetten dan kunnen jullie het ook zien.

Vandaag voor het eerst naar het CB met Lynn. Weer even wennen hoor, dat was lang geleden. Inmiddels is het cb ook verhuist naar het ziekenhuis dus daar binnen moest ik eerst de weg vragen voor ik wist waar ik moest zijn. Binnen werd ik onthaald als of we echt oude bekenden waren. Degene die meet en weegt voor je de wijkverpleegkundige spreekt, had haar huiswerk goed gedaan. Toen Sem als eerste een voet naar binnen zette was het gelijk “Hoi Sem, wat ben je groot geworden, heb je je zusje mee genomen” en toen wij er achter aan kwamen “gefeliciteerd met Lynn, wat leuk een meisje er bij, wat is Sem groot geworden zeg”. Voelde goed. Kleine meid was zoals ik al dacht goed gegroeid. 3cm en 700 gram in 4 weken. Ze is nu dus 56 cm en 4540 gram. Ze zit boven de gemiddelde groeilijn maar wel helemaal in verhouding. Heb even bij Sem in zijn cb boekje gekeken en die was met 4 weken pas net zo lang als Zij bij haar geboorte en woog zelfs nog minder als toen Lynn geboren werd. Dat was echt een kleintje. Geen wonder dat ik Lynn al zo groot vind. Maar verder was ook alles goed. Volgende keer ( over 4 weken ) krijgt ze haar eerste prikken. Blehh, krijg je dat ook weer. Ten eerste vind ik het zo zielig en vervolgens is het toch ook maar weer afwachten hoe ze er op reageerd. Hopelijk net als haar broer nergens last van op een zeer beentje na. We gaan het wel zien.
Van het bezoek aan het cb gelijk maar een uitstapje gemaakt. We hebben het hele stuk ( zo’n half uur ) gelopen en Sem zelf gefietst. Op de terug weg naar huis even gestopt bij een grote speeltuin. Daar heb ik Lynn lekker in het zonnetje de fles gegeven en Sem heeft heerlijk gespeeld en vervolgens saampjes op een terrasje een ijsje gegeten. Was heel gezellig. Weer geen bal gedaan in huis maar dat komt morgen ochtend wel weer. Dan gaat Sem voor de tweede keer wennen op school. Dit keer alleen. Hij heeft er nog steeds veel zin in, maar ben heel benieuwd hoe hij er over denkt als ik de klas uit loop. Spannend weer!

Lang zal ze leven, lang zal ze leven, hiep hiep hoera!!! hihihi. Jeetje wat vliegt de tijd. Nu al! Mijn kleine meisje is na zo lang wachten nu al weer een maand op wereld. Het lijkt echt nog als gisteren dat ze op mijn buik werd gelegd en eindelijk haar plekje in de wieg gevuld was en nu zijn we al weer 4 weken verder. Volgende week moeten we voor het eerst naar het consulatatiebureau. Ben zo benieuwd hoeveel ze is aangekomen en gegroeid. Naar mijn idee is ze best al groot geworden. Ik vind haar nu al niet meer klein. Wat gaat dat hard. Iedere dag denk ik “je bent nu al weer groter als gisteren, dit komt nooit meer terug” Ben echt zo bewust van ons laatste kleintje. We nemen nu van alles afscheid. De anticonceptie hebben we ook besproken en na mijn 2 bevallingen heeft Niels zelf besloten om er een “knoop” in te laten leggen. Daarmee wordt een dus een “ongelukje” ook zo’n beetje uitgesloten. En ondanks dat ik toch ook echt geen derde meer wil, maakt ook dit het echt weer definitief. Nooit meer zwanger zijn, nooit meer bevallen ( thank god ) en nooit meer een babietje. Heerlijk die hormonen want ik kan bijvoorbaat er al om huilen. Wel genieten we daarom misschien ook extra van deze tijd met Lynn. Lekker grietje!
We zijn nu allebei verkouden en Lynn heeft helaas er ook wat van mee gekregen. Haar neusje zit verstopt en daardoor kan ze niet goed slapen. In haar bed kan ze maar moeilijk zelf in slaap vallen en als ze ligt is ze met een half uur tot een uur weer wakker proestend en hoestend, niezend en rochelend. Overdag gaat het dan verder wel goed met haar maar vooral ‘s nachts is ze heel onrustig. Ze slaapt wel maar we horen haar veel. Dan zakt het snot / slijm haar keel in en wordt ze onrustig, spuugt wat en hoest het op. Door dat ze zo moe is van het minder slapen overdag maakt ze wel lekker een lange rit ‘s nachts. Nu al twee nachten ruim 6 uur achter elkaar geslapen. Heerlijk! Hopelijk is ze wel weer snel de oude want de hele dag op onze buik liggen is natuurlijk ook niet echt een optie.

En dan onze kanjer Sem is gisteren ochtend voor het eerst wezen wennen op de bassischool. Was even wennen om na 10 weken verlof mijn wekker weer te moeten zetten. Maar we waren keurig op tijd om kwart over 8 op het schoolplein. We mochten al een paar minuutjes voor opening naar binnen. Waar zijn juf Jacqueline even liet zien waar hij zijn jas en tas en zijn eten en drinken neer mocht zetten, zijn stoeltje in de kring stond en waar de wc was. Vervolgens ging hij keurig op zijn stoeltje zitten en na dat alle ouders vertrokken waren begon zijn wenochtend. Hij probeerde al echt een beetje mee te doen met liedjes en de bewegingen die ze deden in de kring tijdens de liedjes en gaf keurig antwoord als hem wat gevraagd werd. Na dat iedereen vervolgens aan zijn opdrachtjes ging, ging hij lekker spelen en tijdens de gymles ging hij los. Was mooi om te zien! Leuk ook om zo’n ochtend mee te maken. Echt eens zien hoe dat nou gaat. Hij vond het echt leuk. Wat onwennig en verlegen nog natuurlijk maar hij vond het leuk zei hij. Toen we naar huis fietste zei hij dan ook dat als hij een broodje had gegeten hij net als de andere kindjes ook wel weer terug naar school wilde ‘s middags. Dat is dus een goed teken. Komt helemaal goed straks na de vakantie. Wel een lekker idee dat hij zich zelf gaat redden en vooral ook gaat vermaken daar. Aankomende dinsdag gaat hij een ochtend alleen wennen. Maar eens kijken of hij dat net zo leuk vind. En ook dan gaan we dus met hem van een heleboel dingen afscheid nemen. Dag kinderdagverblijf, vertrouwde juffies en altijd bij mama zijn, dag zwemles op maandag, dag relaxde dagen zonder op de klok te hoeven kijken, dag pyamadagen en laat opstaan. Maar ach er komen daarvoor in de plaats weer zoveel nieuwe, leuke dingen dat we er maar niet te lang bij stil moeten staan. Lynn vult zijn plekje weer op dus mama blijft gelukkig niet op haar werk en thuis alleen achter
Volgende week vrijdag gaan we ook even kijken bij “Jip en Janneke” de buitenschoolse opvang waar hij op dinsdag en donderdag naar toe zal gaan. Daar zijn we nog helemaal niet geweest dus ben benieuwd hoe het er daaruit ziet, wie daar zijn leidsters worden en hoe het er daar aan toe gaat. Voor het eerst dan ook dat hij naar een vreemde opvang gaat. Want die opvang is niet van mijn werkgever. Spannende tijden zo.

Heb eens even foto’s naast elkaar gelegd om te kijken of Lynn op haar broer lijkt als baby. Het antwoord lijkt me duidelijk

Het “gewone” leven is weer begonnen en inmiddels is Lynn al weer 3 weken jong. En wat een lekker wijfie is het zeg! Echt werkelijk waar een cadeautje. Was Sem nog een wereldschokkende verandering is ons leven. Haar “doe” je er gewoon even bij. Ze is echt zo makkelijk. Als ze wakker is dan kijkt ze gezellig rond. Vooral de mobiel in de box vind ze reuze intressant en haar grote broer bekijkt ze ook graag als hij in de buurt speelt. Als ze moe wordt leg je haar op bed en na hooguit 2 keer een aai over haar bolletje en / of het geven van haar speentje valt ze vanzelf in slaap. Alleen als ze honger heeft hoor je haar. Inmiddels hebben we haar flesjes wat kunnen verhogen waardoor ze langer vol zit en ze in plaats van om de 3 uur nu om de 4 uur eet. Dat scheelt ook behoorlijk in de nachten. We proberen haar rond 11 uur de laatste fles te geven en dan komt ze rond een uur of half 4 en rond half 8.  Dat is goed te doen. Na haar flesje slaapt ze gewoon weer lekker verder en wij dus ook.  Ze is alleen de laatste dagen ‘s avonds onrustig. Dan wil ze alleen maar bij je zitten / liggen. Je hoeft niet te lopen of te wiebelen maar ze wil dan gewoon wat gezelligheid denk ik. Maar ja overdag is ze misschien 1 a 2 uur wakker in totaal dus dat is ook niet zo vreemd. En eigenlijk is het ook wel heel gezellig. Lekker op de bank voor de tv met de kleine meid. Niet vervelend. Ook de krampjes zijn verdwenen. In de overgang van borst naar fles bleven de krampjes nog even aanhouden maar ook daar heeft ze nu al een week geen last meer van. Ik mis het nog wel. Baal nog altijd van het feit dat het niet gelukt is maar het is niet anders. Mijn pamela anderson boobies zijn dan ook drastisch geslonken naar een slappe versie van wat het voor de zwangerschap was maar helaas heeft mijn buik niet dezelfde drastische verandering ondergaan. Slap wel maar geslonken niet.  We gaan er maar vanuit dat het net als bij Sem, uiteindelijk na maaaaaaaaaaaanden weer helemaal goed komt met mijn lijf en tot die tijd is het maar niet te veel in de spiegel kijken

Met Sem gaat het ook goed. Een kleine (verwachtte) terugval gehad in het zindelijk zijn ‘s nachts. Het ging om de nacht toch weer even mis. Dus we zijn hem weer gaan wakker maken als wij naar bed gingen maar dan wordt hij zo boos. Nu na een paar nachten wakker maken en ruzie maken om hem naar de wc te krijgen, gaan we nu toch maar weer het zonder wekken proberen. Hopelijk gaat het weer beter, want hij vind het ook niet leuk om te vertellen ‘s ochtends. Best een beetje sneu voor hem. Hij kan er ook niks aan doen.
Voor Lynn is hij nog altijd super lief. Hij heeft nu wat flesjes gegeven en haar op schoot gehad. Voor haar laat hij alles liggen en heeft hij engelen geduld als hij moet wachten tot ik tijd heb voor hem omdat ik met haar bezig ben. Hij komt hij direct troosten als ze huilt of geeft haar snel haar speentje. Ze wordt overladen met kusjes en als hij tegen haar praat dan gebruikt hij zijn babystemmetje als of hij echt al heel oud is,hihi. Zo ook vanmiddag in de auto toen we naar het zomerfeest op het kinderdagverblijf gingen. Dan zit hij achter in hele verhalen tegen haar te houden op zo’n “koetsjie koetsjie” toontje. “ja, gaan we naar een feestje lynnie, dat is leuk hè, mag jij ook mee lynniepinnie, ja” Echt zo schetig. Het is echt heerlijk om ze saampjes zo te zien. Zij hangt echt aan zijn lippen en hij is dol op haar. Mooi stelletje is het!
Verder heeft hij officieel zijn uitnodiging in de brievenbus gekregen om te komen wennen op de bassischool. Aanstaande donderdag en de dinsdag er op, gaat hij een ochtend wennen. De eerste met mij er bij en de tweede keer alleen. Hij heeft er zoveel zin in en ik vind het misschien nog wel spannender dan hij,hihi. Mijn grote knul is straks weer even zo klein. Ben zo benieuwd hoe hij het gaat doen in zo’n grote groep, in een onbekende omgeving en alle nieuwe indrukken, zonder mij in de buurt. Hij is super enthousiast want hij moest al gelijk gymschoenen mee nemen voor de gymles en een beker met zijn naam erop. Hij kan niet wachten. Maar ik moet nog wel een beetje wennen. Ik hoor niet anders als dat ze zo veranderen als ze naar de bassischool gaan. En ik zie straks ook niet meer wat hij doet en met wie hij speelt etc. Een overdracht op de bassischool is zo minimaal vergeleken bij een kinderdagverblijf. Ik vind het spannend!

Na weer een snelle bevalling is op 21 Mei 2010 onze dochter Lynn geboren. Jullie hebben al kunnen lezen dat om 10 over half 1 ‘s nachts de vliezen braken en zo begon de bevalling net als bij Sem. Om kwart over 3 had ik regelmatige en flink pijnlijke en krachtige weeën. Na een tijdje flink puffen, kreunen en steunen om die krengen door te komen, heb ik om 3.50 Niels wakker gemaakt. Om 4.10 vroeg hij of hij de VK moest gaan bellen omdat ik ze al zo snel op elkaar had en veel pijn had. MAar was zo bang dat die zou komen en dan zou zeggen dat ik nog maar 3 cm ontsluiting had of zo. Maar 2 minuten later heeft Niels toch gebeld omdat hij het zo snel vond gaan. Dat was maar goed ook want na 5 minuten riep ik huilend waar ze nou toch bleef. Zo’n niet op te vangen pijn. Vreselijk. Er zat wel iets meer opbouw in als bij Sem maar vanaf dat moment werd het toch weer een weeënstorm. Toen de Vk er was om half 4 zat ik al midden in de persweeën maar daar mocht ik nog niks mee doen omdat ik nog niet een volledige ontsluiting had en ze nog iets verder moest indalen. Wat een ellende zeg. Wie dat bevallen toch heeft uitgevonden is echt de grootste *piep* die er bestaat. Maar goed ook dat ben ik door gekomen en na flink mijn best te hebben gedaan is onze kleine meid om 5.37 geboren. Helaas nog 3 hechtingjes aan over gehouden omdat ze na de geboorte van haar hoofdje er onverwacht heel snel uit moest. Dus toen is ze met redelijk geweld eruit gerukt omdat haar navelstreng om haar nek zat. Die hebben ze dan ook gelijk doorgeknipt en moest ze even snel eruit maar alles was verder helemaal goed met haar. Een apgarscore van 3 x een 10! Vervolgens volop in de naweeën. Dus heb daarna nog 2 dagen en flink zitten puffen op weeën.
Om half 8 kwam Sem de trap af. Die was heerlijk door alles heen geslapen. Niels ving hem op de gang want beiden Vk’s ( 1 in opleiding ) en de kraamverzorgende stonden nog in de slaapkamer en dan natuurlijk Lynn erbij. Dus Niels bereidde hem vast voor. Sem kroop gelijk bij me op bed, aaide Lynn over haar bolletje en zei vol bewondering ” Mijn zusje!”. Nou geloof me dat is een tranentrekker hoor. Wat een rijkdom. Vanaf dat moment is hij helemaal verliefd. Hij is de beste grote broer die ze zich maar kan wensen. Ze wordt overladen met kusjes, aaitjes en knuffels. Hij accepteerd alles als het om haar gaat. Totaal niet jaloers. Alleen als er visite is eist hij zijn deel van de aandacht op. Dan wordt hij druk en luisterd slecht maar hij is super lief voor zijn zusje!

Inmiddels zit de kraamweek er al weer op. Ze is nu 8 dagen oud en ik ben echt helemaal weer verliefd op dat kleine hoopje mens. We hebben 2 kraamverzorsters gehad. Beiden waren echt super! Ik heb van elke minuut van de kraamweek genoten. Nou ja het temperaturen en het plassen onder de douche zal ik niet missen maar verder was het top. Ik heb me heerlijk laten verwennen een week lang en ook Niels heeft echt super hard gewerkt. Die krijgt nu zijn dip. Hij heeft voor mij enorm zich uitgesloofd, elke dag wat boodschapjes gedaan, eten gekookt, Sem vermaakt overdag en naar bed gebracht elke dag, visite opgevangen en dan nog natuurlijk met Lynn rond gesjouwt als ze weer eens een krampaanval had. Echt een kanjer ook!
Maar gisteren hebben we afscheid moeten nemen van de kraamverzorgster en voor de laatste keer in mijn leven dus ook de kraamweek vaarwel gezegt. En wat naar is dat zo midden in de kraamtranen. Maar goed nu gaan we weer heerlijk met z’n viertjes verder. Weer een nieuw ritme vinden.
Wel even een flinke domper te verwerken gehad. Ben er echt wel heel verdrietig over maar het is niet anders. Lynn kwam eigenlijk niet snel genoeg aan, heeft te weinig plasluiers en poept niet genoeg, daarbij blijft ze ook een beetje geel zien omdat ze dus daar door haar afvalstoffen niet goed kwijt raakt. Voor haar was de borstvoeding niet genoeg. En laat het nu in tegenstelling tot bij Sem voor mij heel goed gaan. Het was inmiddels al vrijwel pijnloos en het liep lekker, ik had er echt plezier in maar zij kreeg dus toch te weinig vocht binnen. Bijvoeden of kolven werd geadviseerd. Kolven had ik al geprobeerd en deed zo’n zeer maar ja toch nog maar een kans gegeven maar na 5 minuten kolven ( en een opbrengst van 5 ml :S ) had ik gelijk de hele dag pijn met voeden dus kolven is geen optie en bijvoeden is niet tijdelijk. Dan moest ik dus altijd voeden en dan met een spuitje flesvoeding bijgeven. Vandaag dus contact gehad met de lactatiedeskundige en dit keer echt met pijn in mijn hart en na het laten van heel wat tranen besloten om dan toch maar te stoppen. Tenslotte moet ik doen wat het beste is voor Lynn en niet wat ik graag zou willen. Gelukkig vind zij het allemaal prima. Nu dus hopen dat het beter met haar gaat. Tot die tijd blijft de Vk langs komen om haar extra te wegen en het geel zien in de gaten te houden.
Maar het is echt een super wijffie. Ze slaapt goed, ook ‘s nachts zit er zo’n 3 uur tussen de voedingen en slaapt ze weer lekker verder. En krijsen dat ze kan, echt een meid!
Vandaag voor het eerst naar buiten geweest met haar. Naar de bibliotheek geweest met Sem om zijn boekjes te ruilen en nog even flesjes en zo gehaald. Heerlijk hoor zo weer met de wandelwagen er op uit en voor mij ook lekker om weer eens uit huis te zijn. Ik voelde me al op de 2de dag al weer enorm goed dus zo eindelijk weer eens buiten was heerlijk. Lynn heeft lekker liggen slapen in de wagen.

Zoals jullie kunnen lezen gaat het dus goed in huize van Deventer. Echt weer aan het genieten van onze beiden kids!

(p.s. de foto’s volgen nog. Als weer even tijd heb, druk,druk,druk )

Nou meer op de hoogte als dit kan ik jullie niet houden. Nou ja, misschien een webcam maar of jullie daar nou echt gelukkiger van gaan worden
Maar of het gewoon tijd was of dat die korreltjes toch echt geholpen hebben, ze is onderweg! Om 00.40 werd ik wakker van een flink pijnlijke steek onder in mijn buik. En ja hoor, mijn vliezen gebroken. Ben er maar uit gegaan, van slapen komt toch niets meer. Niels ligt nog wel te pitten. Kan ik rustig in mijn eentje wat rommelen en de eerste weeën opvangen zonder dat hij toe kijkt. Hij kan toch niks doen. Heb dus een wasje staan vouwen, nog wat weg gestreken, de kinderwagen opgemaakt en nu dus overal ( forum, msn, hyves ) iedereen maar op de hoogte brengen. Heb toch niks beters te doen om dit uur in de nacht.
De eerste krampen kwamen al vrij snel. Ze zijn nog erg onregelmatig zo tussen de 5 en 15 minuten denk ik. Maar sommige zijn al niet zo heel fijn meer. Ik zie er er dan ook echt als een berg tegen op. Ik weet dat het nog zoooooooooooveel erger gaat worden dan dit. Maar ja, ik wilde nog graag een kleintje en ze moest er ook echt uit dus het zal toch echt moeten. Geen weg terug maar ben echt wel een beetje bang. Er zit wel meer opbouw in als bij Sem dus hopelijk is het iets makkelijker te verdragen tot de persweeën. We gaan het zien en jullie gaan het horen. Hopelijk hebben we in de ochtend onze kleine meid in onze armen!